Vreemd hoe dat gaat in iemands leven.. In mijn leven! Begin dit jaar heb ik deze categorie "De herkansing" genoemd. Ik heb deze weg al eens eerder bewandeld.. Was ik niet al eens dik en met mijn gewicht in strijd. Bezig met bewegen, afvallen, gezond eten. Me depri voelen??  Als ik mijn blog teruglees lees ik mijn toekomst. Ik sta er weer hetzelfde voor als toen ik hier begon met schrijven.. Nee niet hetzelfde natuurlijk. Ik mag mezelf ook niet baggetaliseren. Ik sta er weer het zelfde voor praktisch, maar ik bezit natuurlijk wel meer kennis als toen… augustus 2000.

We zijn nu 7 jaar verder. 7 jaar van mijn leven. Er is zo veel gebeurd, ik ben bij mijn ex-vriend weggegaan, in therapie gegaan voor BED. Ontmoette daar mijn huidige man. ben getrouwd, 42 kilo afgevallen. Ik voelde me gelukkig en sterk! Ben een opleiding gaan doen en toen verloor ik ergens de draad.. Werd steeds verdrietiger, depri, dikker en ben mezelf kwijtgeraakt. En nu? Nu..zal ik weer stappen moeten ondernemen. Ik moet weer voor mezelf gaan. Ik ben weer in een relatie beland die mij verstikt! Nu zal ik weer iemand moeten kwetsen om voor mezelf te kunnen gaan! Nu kwets ik mezelf dag in dag uit.. het kan niet meer. Ik kan het niet meer opbrengen..

Waarom is het leven toch zo moeilijk. Waarom kunnen we niet gewoon leven in geluk en liefde. Zonder alle tranen die vergoten worden.

Ik moet eerst zelf ales op een rijtje zien te krijgen.  praktisch gezien is het allemaal niet makkelijk denk ik. Mijn man en ik hebben een huis gekocht..dat zal verkocht moeten gaan worden..en dan moeten we allebei nog maar aan een huis zien te komen! Ik wil niet persxe9 meteen van hem scheiden. Eigenlijk wil ik best graag met hem verder. Ik hou wel van hem, maar ik moet alleen zijn! Ik een huis, hij een huis maar wel samen blijven..  Ik ben alleen heel erg bang dat hij daar niet voor open staat. Maar ik moet het hem toch voorstellen. We hoeven elkaar niet te verliezen, ik heb alleen ruimte nodig! Ik kan me alleen maar onafhankelijk opstellen als ik volledig voor mezelf ga. Dat heb ik toen ook ervaren..Die wijsheid heb ik inmiddels. Als hij niet akkoord gaat, en de deur dicht gooit ben ik hem kwijt. Dat realiseer ik me maar al te goed.maar ik MOET dit doen..

Eerst zal ik een hoop zaken voor mezelf op een rijtje moeten zetten. In mijn hoofd. Eerst moet ik uitzoeken wat er praktisch gezien de mogelijkheden zijn.. Dit is mijn herkansing om weer mezelf te worden en dit keer ook te blijven en mezelf niet weer te verliezen in en relatie, een leven wat ik niet wil, waar ik niet gelukkig van wordt!

Zo staan de zaken er nu voor… het helpt om het hier even neer te schrijven..

***Lientje***

Het is niet gezond…het is xe8cht niet gezond!! Hoe ik het afgelopen half jaar, driekwart jaar bezig ben.. Ik heb mezelf niet meer onder controle, ik heb mezelf totaal niet meer in de hand! Gisteravond ook weer…stappen met vriendinnen. Ik drink niet, ik zuip! Ik doe dingen die echt niet kunnen. Ik houd totaal geen rekening met gevoelens van andere mensen op dat moment. Ik sla door, ik sla los! En nu achteraf, de volgende dag kan ik mezelf wel weer voor mijn kop slaan! Ik breng mezelf in lastige pakketten. Situaties waar ik niet meer uit kan komen. Ik raak steeds meer gevangen in het web. Ik ben mezelf totaal de vernieling in aan het helpen op deze manier. En waarom??? Waarom!!!

Ik ben mezelf helemaal kwijt…ik weet niet meer wie ik ben en wat ik wil. Buiten de deur ben ik een volledig ander persoon als binnen de deur. Zwart of wit, daar zit niets tussen…Wie trekt er aan mijn noodrem…wie trekt er aan mijn noodrem!! Ik kan mezelf niet stoppen! Help!

Het is lang geleden dat ik hier geschreven heb. Ik merk ook dat ik het mis… vaker moet doen. Het gaat al een hele tijd niet zo goed namelijk. Vanaf vorig jaar juni is het er al een beetje ingeslopen..ik voel me steeds vaker somber en mijn eetgedrag verslechterd.

Er zijn verschillende dingen die mij bezig houden. Ik ben niet zo’n makkelijke..prater, maar ik probeer hier een tipje van de sluier op te tillen over wat mij bezig houdt..

Tijdens de vier weken dat mijn man in detox is geweest was ik alleen thuis. Het was een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant miste ik hem vreselijk en wilde ik dat hij zo snel mogelijk weer thuis zou komen, maar aan de andere kant vond ik het heerlijk zo alleen! Eindelijk echt mezelf kunnen zijn, doen wat ik wil, mijn huis bijhouden zoals ik wil… Niemand die mij vertelt hoe of wat ik moet doen. Heerlijk! Ik heb me nog nooit zo thuisgevoeld in mijn huis als in deze vier weken.
Sinds mijn man thuis is weet ik het niet meer. Aan de ene kant ben ik dus blij dat hij thuis is en verlang ik naar zekerheid en geborgenheid, maar aan de andere kant mis ik mijn eigen ding, mijn vrijheid en verlang ik regelmatig terug naar de tijd dat ik nog simpel op een kamertje woonde van 2 bij 3 meter en verder niets of niemand om mij heen had waar ik me aan moest aanpassen of rekening mee moest houden!
Ik ben mezelf gewoon helemaal kwijt! Eigenlijk is dat al een hele tijd zo, dat ik mezelf kwijt ben. Ik weet niet wat ik wil, wie ik ben, wat ik leuk vindx85denk ik, want zelfs dat weet ik niet zekerx85
Door al dat onzekere gedoe ben ik weer depri en passief. Ik sport bijna niet meer ik eet alles wat los en vast zit, moet zo veel doen maar kom nergens aan toe. Wil het liefst thuis zijn en de deur niet uit. Naar mijn werk gaan kost al de grootste moeite! Laat staan naar school of stage. Verder zie ik het eigenlijk allemaal vrij somber in. Het leren lukt voor geen meter, ik gooi er met de pet naar, en mijn werkstukken blijven ook maar liggen waar ze liggen gatsie..:(

Gisteren moest ik weer gaan werken, daar zie ik erg tegenop! Ik zie tegen alles op, alles is me teveel. Ik lijk wel een vreselijk lui ding! En er ligt me een berg werk te doen voor me… Pfff als ik er aan denk word ik al weer moe.. Kwam er maar eens een ommekeer in, kon ik mezelf maar eens in beweging zetten. En jaja ik weet het ik ben zelf de enige die dat kan! Maar HOE! Ik ben de klik helemaal kwijt, verloren is zoek geraakt of zo…..

Ben trouwens ook al 13 kilo zwaarder…

Oh ook nog iets positiefs: Gisteren heb ik voor de eerste ker een grens getrokken op mijn werk..hihi Het voelde heel gek. Ik zal vertellen wat er gebeurde, maar daarvoor is een klein stukje voor informatie nodig.

Dus…dat was mijn eerste keer

Het verloopt niet zoals ik allemaal had gehoopt. Ik was zo op de goede weg! Maar het glipte al weer een beetje door mijn vingers zo nu en dan…

Ik heb wel een grote stap genomen 2,5 maand geleden ben ik gestopt met roken!:) Heel goed natuurlijk, maar de kilo’s laten zich wel zien! Het heeft me tot nu toe al tien kilo gekost! ( Ik probeer me er een beetje bij neer te leggen en te accepteren dat het iets tijdelijks is, maar dat lukt niet zo goed… Ik ben ergens zo boos op mezelf dat ik het weer zover heb laten komen! Oud gevoel en oude gewoonten steken dagelijks de kop op…

En wederom stel ik mezelf continu de vraag.. "HOE!! Hoe kan ik dit veranderen??" En ergens weet ik het antwoord wel…maar wil of kan ik er nog niet aan! Het frustreert me..

Ik wilde dit jaar echt afsluiten, afsluiten van mijn oude ik, van mij eetverleden, maar ik vrees dat het me niet gaat lukken. Het loopt allemaal niet zoals ik had gehoopt. Ook daar weer een gevoel van falen. Ik wil de draad weer goed op gaan pakken, meer bewegen, gezonder eten… Vanaf nu ga ik weer een poging doen!

***Lientje***

B.E.D. (Binge Eating Disorder)
Wat is B.E.D?

Eetbuienstoornis wordt meestal aangeduid met de Engelse naam Binge Eating Disorder (BED), of soms met ‘Compulsive Overeating’, dwangmatig eten. Het verschil tussen deze twee is dat er bij BED sprake is van (vr)eetbuien, waarbij snel zeer grote hoeveelheden worden gegeten, terwijl bij Compulsive Overeating er sprake is van een meer gelijkmatige spreiding over de dag. Deze eetstoornissen lijken in veel opzichten op anorexia en boulimia. De lichamelijke effecten kunnen verschillen, maar de sociale en psychische aspecten tonen veel overeenkomsten. BED kan leiden tot gebrek aan essentixeble stoffen (zoals vitamines, mineralen), en het uit balans raken van de natrium/kalium huishouding. Dit zijn heel gevaarlijke effecten.
BED is veel meer dan alleen soms een frustratie “wegeten”. Het kan je hele leven gaan overheersen, en dan wordt het tijd om er iets aan te doen, en steun en hulp te zoeken voor je probleem. Als je een eetbuienstoornis hebt, zul je jezelf in veel van de onderstaande punten herkennen.

*Je wilt graag slank worden en maakt dagelijks voornemens over wat je mag eten van jezelf

*Je onderscheidt ‘goed’ voedsel en ‘slecht’ voedsel, en probeert ‘slecht’, dat wil zeggen calorierijk, voedsel te vermijden

*Je weegt jezelf veelvuldig, vaak wel een paar keer per dag

*Je stemming wordt grotendeels bepaald door wat je weegt en wat je eet

*Wanneer je je rot voelt of wanneer je voor je gevoel toch al ‘te veel’ hebt gegeten, krijg je een eetbui, waarin je heel veel, vaak juist ‘slecht’ voedsel naar binnen werkt

*Je probeert niet door ‘compenserend gedrag’ je eetbuien teniet te doen (zoals door laxeren, overgeven, vasten, overmatig sporten)

*Je schaamt je voor je eetgedrag en voelt je een slappeling, maar kunt er toch niet mee stoppen, hoe je het ook probeert

*Je houdt je eetproblemen voor de buitenwereld verborgen, en eet in gezelschap daarom vaak zo gewoon mogelijk

*Je bezoekt, om onopvallend aan eten te komen, vaak verschillende winkels, en geeft daarbij soms veel geld uit

*Je hebt lichamelijke verschijnselen, zoals vermoeidheid, lusteloosheid, slapeloosheid, hoge bloeddruk, vochtophoping in de benen

Hulp zoeken is niet gemakkelijk. BED-patixebnten schamen zich vaak zo voor hun eetgedrag, dat ze er met niemand over durven te praten. Toch is het belangrijk dat te doen. BED is een ziekte, geen schaamtevolle gewoonte van iemand zonder wilskracht. Integendeel: er is veel wilskracht voor nodig om gewoon maar door te gaan, hoewel eten en gewicht een obsessie is waar je altijd aan moet denken

Vind een buddy om mee te sporten of online support bij het afvallen!

Hou me maar vast
Met al je tranen
Jij hoeft niet altijd
De sterkste te zijn
Wees maar jezelf
Schaam je maar niet
Ik ben nog net zo klein

En geef het een beetje tijd
Alles komt goed
Zoals het zijn moet
Mij raak je heus niet kwijt
Je hoeft niet meteen
Een vlinder te zijn
Geef het een beetje tijd

En ook al lijkt de weg soms nergens naar toe te gaan
Hij leidt ergens heen
Lijk je kompleet op jezelf te staan
Je bent niet alleen
Je trekt gewoon je problemen aan
Want je moet er doorheen
Net als iedereen

Geef het een beetje tijd
Alles komt goed
Zoals het zijn moet
Je hoeft niet meteen
Een vlinder te zijn
Mij raak je heus niet kwijt
Dus geef het een beetje tijd

Een beetje tijd – Marco Borsato

Het gaat nu best wel redelijk op mijn stage. Vorige week heb ik met mijn stagebegeleidster een kort gesprekje gehad. Ik vertelde haar dat ik erg onzeker ben over de stage, en het lesgeven. Dat ik bang ben om het fout te doen. Maar zij vertelde mij tot mijn grote verbazing dat ze dat idee totaal niet heeft! :S Ze heeft nog niet een keer gemerkt dat ik onzeker ben, en vind juist dat ik heel zeker voor de klas sta! Daar snap ik dus de ballen van… Heb ik dan zoxb4n verkeerd beeld van mezelf? Ik ben er al een tijdje mee bezig. Ik schiet terug in ‘old habits’. Dat bevalt me niks!

***Lientje***

Hoi!

Wat een leventje! Ik ben net weer terug van 7 weken zeilen samen met mijn man. We hebben vooral op de Noordzee gezeten dit jaar. Het was prachtig weer! Van Ameland naar Scheveningen en weer terug. Heerlijk genieten. Ik heb de studie even gelaten, en eens echt leuke boeken gelezen! Het was al weer een jaar geleden dat ik in een ‘normaal’ boek gelezen had.

Tijdens de vakantie kreeg ik wel te horen dat ik gezakt ben voor toets spelling. Deze toets is zeer belangrijk, want als ik hem niet haal krijg ik een negatief studieadvies en dat houd in dat ik de PABO verder wel kan vergeten. Ik probeer er nu niet meer te zwaar aan te tillen en ga morgen die toets maken alsof ik hem voor de eerste keer maak. Ik ga vanavond nog naar een collega om een beetje te bijlessen

Met eten is het niet zo goed gegaan tijdens de vakantie. 5,5 kilo zwaarder! Maar ach echt druk maak ik me er niet over…althands dat probeer ik…want nu mijn dagelijkse ritme weer begint met dagelijks fietsen naar mijn werk, twee keer in de week sporten en meer structuur in mijn eetpatroon zullen die kilo’s ook wel weer snel verdwijnen… toch? Ik ben nog wel een beetje onzeker, maar ik wil gewoon nooit meer zo zwaar worden dus ik ga mijn best doen!

Werk is ook al weer lekker van start gegaan, in de 6de week had ik ook wel weer behoefte om te beginnen. Ik miste vooral het bewegen en een dagritme tijdens de vakantie. Ik heb weer een nieuw brugklasje, en volgens mij is het ook een leuk klasje dit jaar. Vandaag voor het eerst naar mijn nieuwe stage geweest. Dat is op een Montessorischool, groep 6-7-8. Ook deze leerlingen ga ik het wel mee redden het komende half jaar denk ik

Kortom, weer een druk jaartje voor de boeg, maar ik heb er zin in! Wat een heerlijk leventje heb ik toch!

Groetjes  ***Lientje***

Hoi,

Tijd voor weer eens een updateje dacht ik zo.

Laat ik eens beginnen bij werk en studie, die gaan zo zo… Het kan beter. Soms denk ik: “waar ben ik aan begonnen!” Mijn stage valt op het moment erg zwaar, maar ik probeer de vorige stage in gedachten te houden -die was namelijk heel leuk- en de stages die nog gaan komen). Ik weet nog niet precies waar het aan ligt, ik heb een tijd heel erg aan mezelf getwijfeld en dacht dat juf worden misschien helemaal niks voor mij is, maar mijn vorige stage in groep 4 was heel leuk. Nu denk ik dat het meer de doelgroep kleuters is die mij niet aanspreekt. Ik kom er volgend jaar pas zeker achter. Dan ga ik stage lopen in de bovenbouw. Ik denk dat dat meer iets is voor mij. De tijd zal het uitwijzen en in de tussentijd bijt ik me door deze stage heen, en probeer ik dit jaar zo goed mogelijk af te ronden.
Op het werk heb ik ook wat minder plezier. De werkdruk word erg hoog. Er wordt ook daar vanalles verwacht, en ik heb niet altijd het idee dat ik daaraan kan voldoen. Met de kids en collega’s is het leuk, het zijn alle dingen die erbij komen, zoals vergaderingen en leer-werkteams.

Dan komen we aan bij mijn privxe9-leventje. Dat loopt op zich op rolletjes. Mijn man en ik genieten zo veel mogelijk samen van de tijd die we hebben. Afgelopen week had ik vakantie en hebben we heerlijk een weekje gezeild! Ik had het ook nodig want voor de vakantie liep ik al een behoorlijke tijd op mijn tandvlees. Ik geniet van de dingen die we samen doen, en ook met vrienden en vriendinnen onderneem ik regelmatig iets leuks zodat de ontspanning ook blijft. Met mijn vriendin waar ik een aantal jaren geleden niet zo’n goed contact had (ik heb toen bij haar in huis gewoond, daar kun je alles over lezen in oudere logs) heb ik weer een ontzettend goed kontakt. Zij is echt het zonnetje in mijn leven! Ik heb ontzettend veel steun aan haar!

En dan is er natuurlijk nog mijn eetstoornis.. Ook dat gaat heel goed. Ik heb het onder controle! Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat IK de baas ben over wat ik eet en IK ZELF kan bepalen wat ik wil eten! Dat voelt zo goed en daardoor voel ik me zo sterk! Ik ben nu ruim 42 kilo lichter als toen ik de eerste log schreef op deze site. Nog 5 kilo te gaan en ik ben op mijn streef gewicht. Ik ben nog nooit (voor zover ik mij kan herinneren) zo slank geweest en ook daar geniet ik elke dag van. Ik kan alles kopen in de winkels en hoef niet meer naar de speciale grote maten winkels. Ik kan voor een prikkie t-shirtjes kopen uit een of andere graaibak en hoef niet meer weken op zoek naar iets passends en leuks voor ik weet niet hoeveel euro’s! Voor mij is het leven een stuk aangenamer geworden. Ik wil daar niet mee zeggen dat je niet aangenaam kunt leven als je zwaar bent, maar voor mij was dat wel zo. Ik kon en wilde mezelf niet accepteren. Nu kan ik mezelf accepteren, en ook al zou ik die laatste 5 kilo niet afvallen, ik zou zoals ik nu ben mijn leven kunnen slijten en gelukkig zijn!

Nog 8 weken werken en dan heb ik weer 7 weken vakantie. De tijd gaat snel en in die tussentijd staan er nog veel leuke dingen op het programma zoals een weekeindje naar mijn vriendin, een weekeindje weg met vriendinnen, het concert van Metallica, Arrow Classic Rock en Pink Floyd, een concert van The Rolling Stones en Pearl jam! Dat ik van al die dingen nog heerlijk kan genieten naast mijn werk en studie, vertelt mij dat ik heel veel ruimte heb gekregen nu ik mijn eetstoornis zo ver los heb gelaten. Het begin van de afsluiting….

Al deze dingen zijn voor mij zonnetjes in mijn leven, ik ga zo door en volgens mij kom ik er dan wel! Dat had ik 5 jaar geleden NOOIT durven dromen!

Groetjes ***Lientje***

Het gaat lekker! Mijn gewicht gaat weer omlaag en heb mezelf een crosstrainer cadeau gedaan Echt Het is heftig, heb er spierpijn van, maar heerlijk om zo thuis wat te kunnen bewegen. De sportschool neemt twee of drie keer in de week te veel tijd in beslag naast mijn werk en studie. Ik ga nu 1 keer in de week naar de sportschool op mijn vrije dag en de rest van de week sta ik nu dus op mijn eigen crosstrainertje! Echt een uitkomst!

Verder heb ik het beredruk natuurlijk, maar het gaat lekker hoor. Zit goed in mijn vel en voel me super!

Groetjes ***Lientje***